ParkourKultura

Ile grup społecznych, tyle filozofii.

Końcówka dwudziestego wieku oraz początek dwudziestego pierwszego, to oprócz natłoku informacji i pościgu za czymś bliżej nieokreślonym , to także czas wyjścia poza utarte schematy i ramy, które dziś możemy nazwać „sięganiem po wolność”.

Zrozumieliśmy już, że jedyna, indywidualna droga do wolności prowadzi przez wgląd w siebie, a jego narzędzie stanowi własne, ludzkie ciało, wraz z jego możliwościami.

Kultura zapoznała nas z rozmaitymi dziedzinami – biologią, psychologią, behawiorystyką, kształceniem psychomotorycznym, rozwojem takich cech, jak siła i koordynacja, a także nauk ścisłych, jak architektura, materiałoznawstwo, fizyka czy balistyka.

Wszystkie one, i nie tylko one, mają swój udział w kreowaniu dyscypliny miast przełomu XX i XXI wieku, nazwanej, z francuskiego, Parkour.

Parkour w Polsce ma oniespełna dwudziestoletnią historię, na przestrzeni której poznaliśmy wielu praktykujących ze wszystkich stron kraju. Właściwie nie ma większego miasta, w którym zjawisko nie zostało poznane.

Niegdyś centrum informacji stanowiły fora internetowe. Następnie, informacje przekazywano za pomocą Facebooka. Dziś możemy postawić na doświadczenie bezpośrednie.

Parkour nie wymaga więcej od praktykującego, niż wygodne ubranie i przyczepne obuwie. Droga jest celem, a pokonywanie przeszkód sensem samym w sobie. Korzyści za to płynące mają charakter długofalowy i wielowymiarowy. Fizyczne doświadczenie skupienia staje się nawykiem, a precyzja w ruchu nadaje precyzji tak doświadczeniu, jak wyrazowi.

Koncepcja opierająca się na pokonywaniu przeszkód nie znosi ograniczeń. Każdy ustala sobie własne cele, wspólnym mianownikiem zostaje rozwijanie naszego naturalnego, ludzkiego potencjału, używając wrodzonych zdolności ruchowych.

Ciągłość praktyki warunkuje stałość doświadczenia i wiarygodność informacji zwrotnej. Obserwacja ciała i stanu umysłu jest doskonałym narzędziem diagnostycznym.

Ciało, jak umysł, mają swoje wymagania dla zrównoważonego rozwoju. Jedno oraz drugie wymaga regeneracji, tym bardziej przy dużej ilości bodźców. Niezależnie od motywacji, rozwój wymaga mądrości – a ta wymaga stałej zmiany perspektywy.

Parkour, jako sztuka zmiany położenia, nie tylko pomaga, ale wymaga doświadczania ciągłych zmian.

Tym samym zapraszamy do wspólnego doświadczenia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s